Nyttig lunchpause

Det beste bruktkjøpet denne veka var definitivt sykkelsetet som eg kjøpte via Finn. Eldstemann har byrja å bruke sykkel eller sparkesykkel frå barnehagen, så då er det ikkje naudsynt å trekke med seg heile sykkelvogna lenger.

Eg heiv meg på sykkelen i lunchpausen og tråkka ned til sjukehuset der eg henta det hjå seljaren som var på jobb. Enklare og meir effektivt kan det ikkje gjerast. Sykkelsetet vart trygt montert til barnehagehenting, og det fall i smak hjå passasjeren.

Finn.no altså, det fikser stort sett det meste i ein fei.

LagreLagre

Fri vilje?

Arv og Miljø av Vigdis Hjorth har vore den store somarboka for mange denne somaren. Den står på leselista mi også, og eg har fulgt spent med på debatten om det å bruke reelle personar og hendingar i forteljinga, -for så å skjule det bak romansjangeren for å unngå juridisk krøll. Vigdis Hjorth har vore klar på at ho har skreve om eigne opplevingar, men at boka skal lesast som fiksjon. Likevel er fleire av skildringane i boka så identiske med røynda (som seremoniprogrammet under faren sin begravelse som Aftenposten påpeika), at det skal vere vanskeleg å unngå å lese deler av boka som ein biografi. I boka kjem ho med fleire grove skuldingar, som at faren forgreip seg på ho då ho var lita. Dette har ført til stor debatt rundt «røyndomslitteraturen».

I midten av denne veka kom bomba om at systra til Vigdis Hjorth, Helga Hjorth, har skreve eit motsvar i form av boka Fri Vilje. Det hadde ikkje vore annonsert på førehand at boka skulle komme, ei heller stod den på haustlista til Kagge Forlag. Boka var skreve i skjul, som eit forsvar for foreldra og familie som ikkje kom like godt ut i Arv og Miljø. Dette var ei interessant og frisk vending.

Eg har aldri likt røyndomslitteraturen. Då Knausgård kom med sin Min Kamp, tok eg raskt eit standpunkt mot i debatten. Eg likte ikkje måten han brukte nær familie som karakterar i romanprosjektet. Det er klårt, -alle sit med si historie, si oppleving av relasjonar og levd liv. Forfattaren skal vere fri og det er umogleg å unngå å hente inspirasjon i eige liv når ein skriv skjønnlitteratur. Likevel er det vanskeleg for andre å forsvare sine opplevingar og sine sider av saka, når eit familiemedlem vel å utgje sine subjektive opplevingar i bokform.

Kanskje er grunnen til at eg så raskt tok eit slikt standpunkt, farga av at me kvar somar er på besøk på hytta til «onkel Gunnar», og at me er nære vener med ein som deler besteforeldre med Knausgård. Det har vore lett å sette seg inn i ubehaget med å få skreve si eige og sine næraste historie av ein annan. Ikkje minst at ein kjenner raskt på avmakta, når ein profesjonell forfattar med eit forlagshus i ryggen, sit på andre sida av bordet.

Eg kan skjøne at det kan vere freistande å nytte eige liv, -eller opplevinga av eige liv, når ein skal skrive eit litterært verk. Likevel skal ein vere audmjuk for at romanforma er sterkt krutt, som det er vanskeleg for andre å forsvare seg mot.

Kanskje set Helga Hjorth si roman ein støkk i forfattar-Noreg og byr på eit tilbakeslag for røyndomslitteraturen. Kanskje vil den oppvigle fleire til å skrive om seg og sine. Eg håpar den vil føre til ein meir moderat røyndomslitteratur, der enkeltindividet blir meir verna.

Kva tenkjer dykk? Har de lest Vigdis Hjorth og/eller Knausgård og tenkt over dette? Har de kanskje til og med rukke å lese Fri Vilje? Har forfattarane som skriv «røyndomslitteraturen» gått over streken, eller gir dei viktige bidrag til samtidslitteraturen?

LagreLagre

LagreLagre

LagreLagre

Gullfunn på Fretex

Eg fann ei skikkeleg favorittlampe på Fretex. Den er frå åttitalet, men like fin i dag spør du meg! Den treng ein skjerm, men elles funker den fint.

På Fretex sjekker dei alle lampene grundig før dei set dei ut i butikkane, så det kjennes trygt å kjøpe elektriske artiklar der.

Ha ein fin kveld!

/Inga

LagreLagre

Zero Air Miles

Då me var på ferie kjøpte me ei flaske ketchup hjå Provianten i Mandal. Her heime går det mykje ketchup, og det er kjekt å prøve noko nytt!

Då eg kika nærare på etikketten, oppdaga eg at her har produsenten tenkt lengre enn smaken. Ketchup-flaska er rett og slett ikkje transportert med fly, for å gjere CO2-utsleppet per flaske mindre. Så smart!

Ha ein fin tysdag!

/Inga

LagreLagre

LagreLagre

LagreLagre

LagreLagre

Sjokoladeboller med lønnesirup

I kveld er siste skikkelege feriekveld, og då er det fint å ha restar etter kaffibesøket i dag. Som så ofte vart det også sjokoladeboller. Det er lettvint, ein har som oftast alle ingrediensene i skapet og det smakar «lika gått så lørdagsgåttår» som ein så fint sa det i dag.

Sukker var det brått tomt for i dag, men i staden brukte eg lønnesirup. Like godt, og ein slepp knusinga i tennene når ein et dei med sukker.

Dagens sjokoladeboller:

  • 3 dl havregryn
  • 100 g romtemperert smør
  • 1-2 ss lønnesirup
  • 2 ss kakao
  • 1 ts vaniljesukker
  • 2 ss kald kaffi

Eg likar å male opp havregryna før eg blandar dei saman med resten av ingrediensene, men det er ikkje eit must. Bland alt saman, rull kuler og vend dei i kokos. Sett kjøleg i kjøleskapet til dei skal serverast.

Nyt!

LagreLagre