Den internasjonale jentedagen

Tenk om alle jenter i verda kunne vekse opp utan dei store bekymringane slik som ho her.

Tenk om dei kunne få det same helsetilbodet som ho her.

Tenk om dei kunne vekse opp med dei same rettane og moglegheitene til å delta i yrkesliv og samfunnsliv som ho her.

Tenk om dei kunne vekse opp i ein familie der dei vert like verdsett som ein bror, som ho her.

– Og tenk om det einaste blåmerket dei har på kroppen, er frå ei sparkesykkelulykke, som hjå ho her.

Det tenkjer eg på i dag.

LagreLagre

LagreLagre

Rasisme er ikkje ein norsk verdi

Om du skal sjå noko på tv denne veka, må eg anbefale NSU-Terror i Tyskland som ligg i tre deler på NRK nett-tv. Tema nynazisme og høgreekstremisme er viktigare enn på lenge.

NSU er ein dramaserie basert på den største terrorsaka i Tyskland etter 2. verdskrigen. Mellom 2001 og 2006, vart ni tyske menn med innvandrarbakgrunn drept av den høgreekstreme gruppa NSU. Gruppa stod også bak to bombeattentat i Köln, i tillegg til drapet på ei politikvinne. Først i 2011 vart medlemmer av gruppa arrestert. Serien skildrar korleis hatet hjå unge tyskarar som kjende på utanforskap, vart omvandla til systematiserte drap på det dei såg på som fiendane. I tillegg vert politiet sine manglande evner til å sjå det høgreekstreme miljøet for det det var, sett under lupa.

2017 har gitt mange påminningar om kor raskt høgreekstreme grupper kan reise seg igjen. Demonstrasjonane i Gøteborg, Kristiansand og Charlottesville vart alle verna av ytringsfridomen, -og den skal ikkje lett rokkast ved. Samstundes håpar eg me aldri gløymer at dette har ingenting med svenske, norske eller amerikanske verdiar å gjere. Det er kort og godt reinspikka rasisme.

LagreLagreLagreLagre

LagreLagre

Gjør for all del noe, og rop høyt om det

Nettmagasinet Infinitum Movement har tatt ein prat med klimaforskar ved Cicero-senteret, Bjørn Hallvard Samset. Saman ser dei nærare på ti klimamyter. Les og bli klokare. Det vart eg! Særskild interessant var det å lese om myten om at enkeltindividet sin innsats ikkje har noko verdi:

9. Enkeltindividets innsats teller ikke.

BJØRN: Samfunnet vårt er bare en samling av enkeltindivider. Det vi gjør teller i høyeste grad. Både i form av konkrete reduksjoner i utslipp, og fordi vi da viser at vi tar endringene på alvor. Naboen ser det, og politikerne ser det. Det er først når dette skjer, at ting virkelig begynner å gå raskt. Så gjør for all del noe, og rop høyt om det. Da monner det dobbelt opp.

Så hugs; alle monner drar og det vesle du gjer, gir inspirasjon til andre! Og ei anna viktig påminning til oss alle:

målet med det grønne skiftet er å få et samfunn som er klimamessig bærekraftig – ikke å tvinge oss til å avstå fra alt vi liker.

Det er jo litt godt å tenke på. 🙂

LagreLagre

Miljøkveld og hatprat

img_0444
Eit lønnetre fullt med summande humler i helga. Ikkje la humla suse denne veka, -ta heller turen til Gamle slaktehuset eller Haugesund folkebibliotek!


Er du på Haugalandet denne veka, har eg to fine tips til deg:

Miljøkveld på Gamle slaktehuset

Onsdag kl 19.00, Gamle slaktehuset

Onsdag inviterer Tysvær, Karmøy og Haugesund kommune til miljøkveld med inspirasjon. Me får høyre om kvifor me må bry oss om miljøet, og tips om korleis me kan leve litt meir miljøvenleg. Føredragshaldar for kvelden er Mona Nilsen. Ho har jobba med miljø- og klimakommunikasjon i over 20 år. I tillegg er målet at kvelden skal vere ein møtestad for andre miljøinteresserte.

«Står miljøproblematikk i veien for oss mennesker i søken etter det gode liv? I havet er det om få mer plast enn fisk. Vi flyr som aldri før, og en weekendtur til New York er mulig for alle. Når rask nytelse forherliger det langsiktige målet er det lett å lukke øynene. Ski er kultur og en udiskutabel helligdom i Norge. Skal vi tro våre forskere og FN’s klimapanel, så er mangelen på snø menneskeskapt. Vil vi bry oss?» – Henta frå invitasjonen på Facebooksida.

Hatprat – Bernt Hagtvedt, Nancy Herz og Geir Inge Davidsen

Torsdag, kl. 19.30, Haugesund Folkebibliotek

Haugesund folkebibliotek inviterer stadig vekk til interessante samtalar. På torsdag skal professor Bernt Hagtvedt innleie med ein gjennomgong av folkemord og masseforfølging i det 20. århundret. Etterpå vil Hagtvedt delta i ein samtale med samfunnsdebattant Nancy Herz  og Geir Inge Davidsen frå PST. Tema vil vere hatprat i vår eiga samtid. Alexander Urrang Hauge vil leie samtalen.

Somarkveldstemning i eplehagen på fredag

Eg håpar på at eg får med meg minst to av kveldane, då det er særs spanande tema med flinke folk. Hiv deg med du også om du har tid! Ikkje la humla suse (denne gongen).

Oppdatering: Miljøkvelden vart diverre avlyst, men blir gjennomført på eit seinare tidspunkt.

Ha ein fin måndagskveld!

Forsøk på å handle emballasjefritt: forsøk 1

På måndag starta det. Mitt nye forsøk på å produsere mindre avfall. Mannen var skeptisk og såg nok for seg at me kom til å leve på kålrot og springvatn, -evt. at matbudsjettet kom til å bli firedobla ved at me måtte byrje å handle alt i spesialbutikkar.

Eit kompromiss vart at me byrja i det små og tok ein vanleg vekeshandel i den faste butikken, men skulle velje emballasjefritt der det var mogleg.

Handlelista innehaldt heilt ordinære ting for ein småbarnsfamilie. Ost, mjølk, havregryn, frukt og grønt, pasta med meir.

Handelen gjekk dårlegare enn venta. Til tross for at dette var ein velassortert matbutikk, vart berre 10 av 42 artiklar emballasjefri.

Emballasjefri produkt: appelsiner, dadler, eple, sitron, mango, kålrot, ingefær, purre, søtpotet og kaffibønner.

Alternativ til emballasje og plastposar: små vaskenett til frukt og grønt, papirpose til kaffibønner og handlenett til alle varene. Alt tok eg med heimefrå.

Det var i hovudsak frukt og grønt som gjekk av med sigeren, men også her var det alt for lite å få i lausvekt. Kvifor må ein til dømes pakke inn ein blomkål i plast? Eller ein agurk? Det er ei gåte for meg.

Då ein heller ikkje kunne få kaffi i lausvekt, slik eg hadde trudd på førehand, vart redningen å stikke innom kaffibaren til Amundsen på veg heim. Der fekk eg kjøpe deilige kaffibønner i lausvekt, og fekk dei med meg i ein tom papirpose eg hadde med heimefrå. Eg skal innrømme det var først litt rart å spørje om eg kunne få kaffien i medbragt pose. Då den strålande jenta bak disken viste seg å vere nysjerrig på prosjektet, vart det i staden berre hyggeleg! Kaffien var også heilt nydeleg, så så langt har det emballasjefrie prosjektet til og med vore litt luksus!

Då eg er i Tyskland heile neste veke, tek prosjektet ein liten pause før eg prøver igjen veka etter. Då skal kvitteringa innehalde fleire emballasjefri produkt!

/Inga